Werkgebieden

CCA richt zich op gebieden in ontwikkelingslanden in Afrika waar wij écht het verschil kunnen maken. Dit zijn veelal afgelegen gemarginaliseerde gebieden waar analfabetisme hoog is en weinig kinderen de mogelijkheid hebben om hun opleiding af te ronden, wegens financiële, geografische of culturele barrières. Wij vinden het belangrijk om te kiezen voor gebieden waar nog geen (of weinig) andere organisaties actief zijn op het gebied van kwetsbare kinderen en toegang tot onderwijs.

CCA is in 2019 gestart in het district Amudat in Karamoja, Oeganda. In 2020 en 2021 breidt de stichting verder uit naar Kaabong en Napak, tevens onderdeel van de Karamoja regio. Het is nog niet bekend welke gebieden in de verdere toekomst bekeken zullen worden, maar gedacht wordt aan de Centraal Afrikaanse republiek, Sierra Leone, DR Congo, Zimbabwe, Noord Ethiopië en Zuid-Sudan.

Karamoja

Karamoja is een arm, droog en afgelegen gebied in het noordoosten van Oeganda. Het gebied werd decennialang geteisterd door vee-roof en gewelddadige conflicten tussen verschillende etnische groepen. Het is er pas sinds 2009 relatief veilig. Karamoja is moeilijk te bereiken en wordt door de nationale overheid vaak bestempeld as bijzonder “primitief”. Voormalig president Apolo Milton Obote zei vlak na de Britse onafhankelijkheid in 1962 al: “We shall not wait for Karamoja to develop.” De negatieve perceptie van Karamoja, de moeilijke bereikbaarheid en de langdurige onveiligheid hebben ervoor gezorgd dat het gebied weinig heeft geprofiteerd van overheidsbeleid en ontwikkelingsprojecten. Het is een “vergeten gebied”.

Karamoja wordt bewoond door van nomadenstammen, die veel sociale- culturele en economische waarde hechten aan vee. De bevolking leeft voornamelijk van vee en kleinschalige landbouw tijdens het regenseizoen. Door aanhoudende droogte gaan veehouderij en landbouw echter steeds moeilijker, met stijgende armoede, voedselschaarste, wanhoop en alcoholisme tot gevolg.

Karamoja

Karamoja werd in 2016 geclassificeerd als een van de armste gebieden ter wereld. 61% van de 1.2 miljoen inwoners leeft in absolute armoede. De afgelegen ligging, het gewelddadige verleden, het gebrek aan goede voorzieningen en de traditionele nomadencultuur hebben bijgedragen aan de lage ontwikkelingscijfers. Maar 5% van de volwassen bevolking kan lezen en schrijven en maar één op de vier kinderen gaat naar de basisschool. De doorstroom naar de middelbare school is met 17% nog veel lager, vooral onder meisjes. Gemiddeld krijgen vrouwen in Karamoja acht kinderen, drie keer zoveel als in de hoofdstad Kampala. De armoede en grote gezinsomvang heeft negatieve gevolgen, zowel voor g ezondheid, ontwikkeling als onderwijskansen van kinderen. Ouders hebben vaak geen middelen om schoolgeld te betalen voor (alle) kinderen of doen dit niet uit culturele overweging. Jongens zijn namelijk verantwoordelijk voor het vee en meisjes worden op jonge leeftijd uitgehuwelijkt in ruil voor een bruidsschat. Voor HIV positieve kinderen en kinderen met een handicap is het door stigmatisering erg moeilijk om een bestaan op te bouwen.

Oeganda is met een gemiddelde leeftijd van 15.9 jaar één van de jongste landen ter wereld. Het gebrek aan banen, goed onderwijs en sociale voorzieningen maakt vooral de jongeren in plattelandsgebieden extra kwetsbaar voor armoede en uitbuiting. 86% van de jongeren in Karamoja is nooit naar school geweest en is werkeloos of bevindt zich in een situatie van uitbuiting. Dit is hoog, vergeleken met bijvoorbeeld 5% in de hoofdstad Kampala.

Deze situatie vergroot de kans op misdaad, mentale gezondheidsproblemen, criminaliteit en alcohol/drugs gebruik onder jongeren. Door het lage opleidingsniveau van de inheemse bevolking worden banen ingenomen door Oegandezen van buiten de regio. De komende jaren zullen wij actief blijven in Amudat, Kaabong en Napak. Deze drie districten hebben overeenkomsten, maar ook ieder een eigen karakter met bijbehorende problematiek.